لغت نامه دهخدا
خنسری. [ خ َ س َ را ] ( ع اِمص ) ضلالت. || هلاکت. || غدر. || لئامت. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).
خنسری. [ خ َ س َ ری ی ] ( ع ص ) مردی که در محل زیانکاری باشد. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ). ج، خناسرة. منه: رجل خنسری.
