خشکه پلاو

لغت نامه دهخدا

خشکه پلاو. [ خ ُ ک َ / ک ِ پ ِ / پ َ ] ( اِ مرکب ) کَتَه. ( یادداشت بخط مؤلف ). رجوع به کته شود:
دستت چو نمی رسد به کوکو
خشکه پلاو را فرو کو.

کته