خشتچه

خشتچه. [ خ ِ چ َ / چ ِ ] ( اِ مصغر ) خشت کوچک. خشتک. || پارچه چهارگوشه ای که در زیر بغل جامه دوزند. ( از ناظم الاطباء ) ( از برهان قاطع ). || سونچه. سوژه پیراهن و جبه. ( از فرهنگ اسدی نخجوانی ). بغلک. ( یادداشت بخط مؤلف ):
بجای خشتچه گر شصت نافه بردوزی
هم ایچ کم نشودگند زشت آن بغلت.عماره مروزی.|| پارچه چهارگوشه ای که میان تنبان دوزند. ( از ناظم الاطباء ) ( یادداشت مؤلف ). خِشتَک. || آینه زانو. ( از برهان قاطع ) ( از ناظم الاطباء ).

= خشتک: به جای خشتچه گر شست نافه بردوزی / هم ایچ کم نشود بوی گنده از بغلت (عماره: شاعران بی دیوان: ۳۵۳ ).

( اسم ) ۱ - خشت کوچک. ۲ - قطعه ای پارچ. مربع که در انتهای آستین لباس و زیر بغل دوخته شود. ۳ - قطعه ای پارچه که بین دو پاچ. شلوار میدوزند خشتک.
خشت کوچک خشتک