خشاو

لغت نامه دهخدا

خشاو. [ خ ِ ] ( اِمص ) پیرایش بستان و باغ و کشت زار از علفهای خودرو و هرزه و سنگ و خس و خاشاک آنها را برداشتن. خشاوه. ( ناظم الاطباء ). || پیرایش درخت از شاخه های زیادتی. ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ فارسی

پیرایش بستان و باغ و کشت زار از علفهای خودرو و هرزه و سنگ و خس و خاشاک آنها را برداشتن خشاوه.

حاشیه یعنی چه؟
حاشیه یعنی چه؟
کلمه یعنی چه؟
کلمه یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز