لغت نامه دهخدا
( خداآباد ) خداآباد. [ خ ُ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان شاپور، بخش مرکزی شهرستان کازرون فارس. این ده در 17هزارگزی شمال باختری کازرون و یک هزارگزی شوسه کازرون به فهلیان، در جلگه واقع است. آب و هوای آن آب و هوای مناطق گرمسیری و مالاریایی است و بدانجا 174 تن سکنه شیعی مذهب و فارسی زبان سکونت دارند.آب آن از چشمه و محصول آن غلات و برنج و صیفی و شغل اهالی زراعت است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7 ).
خداآباد. [ خ ُ ] ( اِخ ) نام دهی بوده است به اطراف بخارا بر پنج فرسنگی آن بر کنار راه بیابان. این ده از قراء مهم بخارا بوده و گروه بسیاری از مردان دین از آن جا برخاسته اند. ( از انساب سمعانی ).