لغت نامه دهخدا
خایه کنده. [ ی َ / ی ِ ک َ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) آنکه تخم های او را در آورده باشند. اخته. ( آنندراج ). || خواجه سرا. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
خایه کنده. [ ی َ / ی ِ ک َ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) آنکه تخم های او را در آورده باشند. اخته. ( آنندراج ). || خواجه سرا. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).