لغت نامه دهخدا
خانه درگشته. [ ن َ /ن ِ ی ِ دَ گ َ ت َ / ت ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از خانه خراب و ویران است. ( آنندراج ):
از خرابی جمله درگشتست مانند قفس
خانه درگشته ای چون من ندارد هیچکس.مخلص کاشی ( از آنندراج ).
خانه درگشته. [ ن َ /ن ِ ی ِ دَ گ َ ت َ / ت ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از خانه خراب و ویران است. ( آنندراج ):
از خرابی جمله درگشتست مانند قفس
خانه درگشته ای چون من ندارد هیچکس.مخلص کاشی ( از آنندراج ).