لغت نامه دهخدا
خاطرفریب. [ طِ ف ِ / ف َ] ( نف مرکب ) دل فریب. دل ربا. ( آنندراج ):
شبانگه مگر دست بردش بسیب
که سیمین زنخ بود و خاطرفریب.سعدی ( بوستان ).ربوده ست خاطرفریبی دلش
فرورفته پای نظر در گلش.سعدی ( بوستان ).
خاطرفریب. [ طِ ف ِ / ف َ] ( نف مرکب ) دل فریب. دل ربا. ( آنندراج ):
شبانگه مگر دست بردش بسیب
که سیمین زنخ بود و خاطرفریب.سعدی ( بوستان ).ربوده ست خاطرفریبی دلش
فرورفته پای نظر در گلش.سعدی ( بوستان ).
دل فریب، دلربا.
دل فریب دل ربا