حیوص
لغت نامه دهخدا
حیوص. [ ح َ ] ( ع ص ) ( دابة... ) ستور رمنده. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
حیوص. [ ح ُ ] ( ع مص ) برگشتن و به یک سو شدن از چیزی. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). بگردیدن. ( المصادر زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ). بگردیدن و بگریختن. ( المصادر زوزنی ). رجوع به حَیص شود.
جمله سازی با حیوص
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 پس از چندین ساعت کار طاقتفرسا در زیر نور آفتاب سوزان، او دیگر هیچ حیوص و توانایی برای ادامه دادن مسیر طولانی تا خانه نداشت.
💡 برخی افراد در مواجهه با مشکلات پیچیده زندگی، به سرعت حوصله خود را از دست میدهند و دیگر هیچ حیوصی برای تلاش و مقاومت نشان نمیدهند.
💡 برای یادگیری یک زبان جدید و دشوار، فرد باید از خود صبر و حیوص بسیار زیادی داشته باشد تا بتواند بر چالشهای گرامری غلبه کند.