لغت نامه دهخدا
حوایر. [ ح َ ی ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ حایرة،گوسپند و زن که هرگز جوان نشوند. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ). رجوع به حائرة شود.
حوایر. [ ح َ ی ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ حایرة،گوسپند و زن که هرگز جوان نشوند. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ). رجوع به حائرة شود.