لغت نامه دهخدا
حفالج. [ ح َ ل ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ حَفَلَّج. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به حَفَلَّج شود.
حفالج. [ ح ُ ل ِ ] ( ع ص ) آنکه پیش پایها نزدیک نهد و پاشنه ها دور. ( منتهی الارب ). افحج. ( اقرب الموارد ).
حفالج. [ ح َ ل ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ حَفَلَّج. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به حَفَلَّج شود.
حفالج. [ ح ُ ل ِ ] ( ع ص ) آنکه پیش پایها نزدیک نهد و پاشنه ها دور. ( منتهی الارب ). افحج. ( اقرب الموارد ).
