لغت نامه دهخدا
حشچه. [ ح َ چ ِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان جراحی بخش شادگان شهرستان خرمشهر. 43هزارگزی شمال خاوری شادگان به کنار رودخانه جراحی کنار راه فرعی اتومبیل رو خلف آباد به شادگان، دشت، گرمسیر مالاریایی. سکنه 200 تن شیعی مذهب. فارسی و عربی زبان. آب آن از رودخانه جراحی. محصولات آنجا غلات. شغل اهالی زراعت، حشم داری. صنایع دستی عبابافی. راه در زمستان اتومبیل رو. ساکنین از طایفه آل ابوغبیش هستند. این آبادی از دو محل مشهور به حشچه 1 و2 تشکیل شده است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6 ).