حسام الدین افند

لغت نامه دهخدا

حسام الدین افندی. [ ح ُ مُدْ دی اَ ف َ ] ( اِخ ) عمربن جمال افندی ابن عاطف زاده جلال افندی است. پدر او از علمای عصر سلطان سلیم خان سوم بوده و در سال 1223 هَ. ق. وفات کرده است. مولد حسام الدین بسال 1214 هَ. ق. است، پس از تحصیل علوم کلاسیک روزگار خویش در سال 1264 هَ. ق. به مولویت سالنیک منصوب شد و در سال 1265 هَ. ق. به عضویت مجلس کبیرکه در ادرنه منعقد شد، منتخب گردید. و پس از طی مراتب و مشاغلی چند به ریاست مجلس نواب تعیین شد و در سال 1280 هَ. ق. بمسند شیخ الاسلامی ارتقاء یافت و در 1282 هَ. ق. معزول شده در سال 1286 هَ. ق. درگذشت ودر اسکدار مدفون شد. او مردی عالم و نویسنده بود و در امور سیاست نیز وقوف داشت. ( قاموس الاعلام ترکی ).