حروف صفیره

واژه «حروف صفیره» به حروفی گفته می‌شود که هنگام تلفظ آن‌ها صدای صفیر یا سوت مانند ایجاد می‌شود و شامل حروف «ز»، «ص» و «س» است. این حروف در فنون و اصطلاحات زبان‌شناسی و ادبیات برای بررسی آواها و تلفظ‌ها مورد توجه قرار گرفته‌اند. ویژگی اصلی حروف صفیره، ایجاد صدای تیز و زنگ‌دار مانند سوت یا زنگ هنگام ادا کردن آن‌هاست. این حروف به دلیل ویژگی صوتی خاص خود در شعر و عروض و آموزش زبان اهمیت دارند و روی آهنگ و زیبایی گفتار اثر می‌گذارند. در مطالعه آواشناسی، حروف صفیره را به عنوان صداهای صفیر و شبیه به فشردن هوا طبقه‌بندی می‌کنند که با حرکت زبان و دندان ایجاد می‌شود. استفاده از حروف صفیره در ادبیات و شعر فارسی و عربی به منظور ایجاد ریتم، موسیقی و تأکید بر اصوات خاص رایج بوده است. این حروف به دلیل صدای مشخص و تیزشان در آموزش تلفظ و فنون صوتی دانش‌آموزان و شاعران مورد توجه قرار می‌گیرند.