حاکم گردانیدن

حکومت کردن، فرمانروایی کردن

مطیع بودن، تسلیم شدن

حاکم گردانیدن. [ ک ِ گ َ دَ ] ( مص مرکب ) تحکیم. ( تاج المصادر بیهقی ). حاکم کردن. تسویم.

تحکیم حاکم کردن