لغت نامه دهخدا
جوفاء. [ ج َ ] ( ع ص، اِ ) مؤنث اجوف. ( اقرب الموارد ). || دلو فراخ. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). ج، جوف. ( منتهی الارب ). || میان تهی و کاواک از نیزه و درخت. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
جوفاء. [ ج َ ] ( ع ص، اِ ) مؤنث اجوف. ( اقرب الموارد ). || دلو فراخ. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). ج، جوف. ( منتهی الارب ). || میان تهی و کاواک از نیزه و درخت. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).