جعاوید
لغت نامه دهخدا
جعاوید. [ ج َ ] ( ع اِ ) چیزی زردرنگ خشک و بسته به اندک نرمی و تری که از سوراخ پستان برآیدپیش از برآمدن فله. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
جعاوید. [ ج َ ] ( ع اِ ) چیزی زردرنگ خشک و بسته به اندک نرمی و تری که از سوراخ پستان برآیدپیش از برآمدن فله. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).