جزیره ٔ کله

«جزیره کله» نامی تاریخی و جغرافیایی برای جزیره‌ای است که در منابع کهن فارسی، به ویژه در کتاب ارزشمند «حدود العالم من المشرق الی المغرب» از سده چهارم هجری، به آن اشاره شده است. این جزیره در «دریای اعظم» قرار دارد که در آن دوران معمولاً به اقیانوس هند یا دریای عرب اطلاق می‌شده است. موقعیت آن در جنوب ناحیه‌ای به نام «بالوس» توصیف شده است. ویژگی‌های طبیعی این جزیره، طبق این منبع، شامل رویش فراوان «خیزران» (که می‌تواند به نوعی نی یا بامبو اشاره داشته باشد) و وجود معدن «ارزیز» است. «ارزیز» در متون قدیمی معمولاً به معادن مس یا به طور کلی فلزات اطلاق می‌شده است. بنابراین، این توصیف حاکی از آن است که جزیره‌ای با پوشش گیاهی خاص و ذخایر معدنی بوده است. امروزه شناسایی دقیق این جزیره با نام مدرن آن ممکن است نیاز به پژوهش‌های تاریخی و تطبیقی بیشتری داشته باشد، چرا که بسیاری از نام‌های جغرافیایی قدیم در طول زمان تغییر کرده‌اند.