لغت نامه دهخدا
جزگیر. [ ج ُ ] ( اِ مرکب ) آلتی که کتاب را در وقت خواندن و یا نوشتن باز نگاه میدارد. || جُزکَش، به معنی مقوا یا قطعه تیماج دولایی که در آن جزوه و کاغذ گذارند. ( ناظم الاطباء ). رجوع به جزکش شود.
جزگیر. [ ج ُ ] ( اِ مرکب ) آلتی که کتاب را در وقت خواندن و یا نوشتن باز نگاه میدارد. || جُزکَش، به معنی مقوا یا قطعه تیماج دولایی که در آن جزوه و کاغذ گذارند. ( ناظم الاطباء ). رجوع به جزکش شود.