جذمور

جذمور. [ ج ُ ] ( ع اِ ) اصل و بن هرچیز یا اول آن. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). جِذمار. ( اقرب الموارد ). || پاره ای از شاخ درخت که بر تنه مانده باشد بعد از بریدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). نبعه در وقتی که بریده شود و پاره ای از آن باقی ماند. ( از اقرب الموارد ). پاره ای از اصل سعفة. [ شاخ درخت خرما ]. ( از اقرب الموارد ). ج، جَذامیر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). و بگفته ابن اعرابی جذمور باقیمانده هر چیز بریده شده و جذمور الکباسه بهمین معنی است. ( از اقرب الموارد ). قطعه. پاره. یقال: ضربه بجذموره؛ اَی بقطعته. ( از نشوء اللغة ص 36 ):
فان یکن أطربون الرّوم قطّعها
فاِن فیها بحمداﷲ منتفعا
بَنانتان ِ و جذمور اُقیم بها
صدرَالقناة اذا ما صارِخ فَزعا.عبداﷲبن سَبرة ( از نشوءاللغة ).اخذه بجذامیره؛ یعنی گرفت همه آن را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).