جدباء

لغت نامه دهخدا

جدباء. [ ج َ ] ( ع ص، اِ ) زمین خشک بی نبات. ( اقرب الموارد ) ( آنندراج ): فلاة جدباء؛ بیابان خشک بی نبات. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).