کلمهی «تورء» در فارسی به معنای فرا گرفتن، بلعیدن یا در خود کشیدن ناگهانی چیزی یا کسی توسط زمین است. این واژه معمولاً برای پدیدههای طبیعی خطرناک مانند زلزله، رانش زمین یا لغزش خاک به کار میرود که افراد، وسایل یا ساختمانها را در بر میگیرد و میبلعد. از نظر ریشهشناسی، تورء اشاره به حرکت زمین دارد که توانایی فراگیری و در خود کشیدن اشیاء یا افراد را دارد. در ادبیات و متون کهن، تورء برای توصیف فجایع طبیعی به کار رفته است و بار معنایی هشداردهنده دارد. این واژه نشاندهنده قدرت طبیعت و ناگهانی بودن بلایای زمین است. تورء میتواند هم به شکل واقعی (زلزله، لغزش زمین) و هم به شکل استعاری برای بلای ناگهانی و غیرقابل کنترل استفاده شود. این واژه معمولاً بار منفی دارد و با خطر و تهدید همراه است.
تورء
لغت نامه دهخدا
تورء. [ ت َ وَرْ رُءْ ] ( ع مص ) فراگرفتن زمین کسی را: تورأت علیه الارض؛ فراگرفت او را زمین. حکاه ابن جنی. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).