تهکک

لغت نامه دهخدا

تهکک. [ ت َ هََ ک ْک ُ ] ( ع مص ) فروهشته شدن بندهای زن. || کلان گردیدن پستان زن چون به زادن نزدیک گردد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).