لغت نامه دهخدا
تهبش. [ ت َ هََ ب ْ ب ُ ] ( ع مص ) گرد آمدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). تجمع. ( اقرب الموارد ). || ورزیدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ): خرج یتهبش لعیاله؛ یجمع و یتکسَّب. ( اقرب الموارد ).
تهبش. [ ت َ هََ ب ْ ب ُ ] ( ع مص ) گرد آمدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). تجمع. ( اقرب الموارد ). || ورزیدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ): خرج یتهبش لعیاله؛ یجمع و یتکسَّب. ( اقرب الموارد ).
گرد آمدن ورزیدن