لغت نامه دهخدا
تل هفتون. [ ت َل ْ ل ُ هََ ] ( اِخ ) شهرکی است از نواحی اربل که کاروان اربل به آذربایجان پس از دو روز بدانجا فرود آید. در وسط کوهها است و رودی در آن جاری است و خانه ها بر بالای تلی ساخته شده است. دارای بازاری است و ساکنان آنجا کردند. ( از معجم البلدان ).
