تقمن

لغت نامه دهخدا

تقمن. [ ت َ ق َم ْ م ُ ] ( ع مص ) موافقت جستن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). یقال: تقمنت فی الامور موافقتک؛ ای توخیتها. ( از منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).