لغت نامه دهخدا
تفشه زن.[ ت َ ش َ / ش ِ زَ ] ( نف مرکب ) طعنه زدن. ( آنندراج ). آنکه سرزنشی می کند و طعنه می زند. مفتری:
به جنگ دعوی داری و سخت تفشه زنی
درشت گویی و پرخوار و خستوانه تنی.ابوالعباس ( از آنندراج ) ( از بهار عجم ).
تفشه زن.[ ت َ ش َ / ش ِ زَ ] ( نف مرکب ) طعنه زدن. ( آنندراج ). آنکه سرزنشی می کند و طعنه می زند. مفتری:
به جنگ دعوی داری و سخت تفشه زنی
درشت گویی و پرخوار و خستوانه تنی.ابوالعباس ( از آنندراج ) ( از بهار عجم ).
