دکتر وهبة الزحیلی در مقدمهی تفسیر «الوسیط» به چگونگی شکلگیری این اثر اشاره میکند. ایشان بیان میدارند که در فاصلهی سالهای ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۸ میلادی، به مدت هفت سال، برنامههای رادیویی منظمی در سوریه داشتهاند. در رادیو سوریه، هر روز به جز روز جمعه، به مدت شش دقیقه، برنامهای با عنوان «قصص القرآن» ارائه میکردند. همچنین در رادیو صدای مردم، سه روز در هفته و هر بار به مدت ده دقیقه، در برنامهای با نام «القرآن والحیاة» (قرآن و زندگی) سخنرانی مینمودند.
مجموعهی سخنرانیهای «قصص القرآن» بعدها در قالب کتابی مستقل با عنوان «القصة القرآنیة؛ هدایة و بیان» منتشر شد. پس از پایان این مجموعه، ایشان کار تفسیر کامل قرآن کریم را از ابتدا آغاز کرده و تا پایان آن ادامه دادند. دستمایهی اصلی این تفسیر، همان سخنرانیهای رادیویی بود که بعدها با بازنویسی و تنظیم، به شکل تفسیر «الوسیط» درآمد. با توجه به این پیشینه، تفسیر «الوسیط» که مخاطب اصلی آن عموم مردم هستند، بیانی روان و کاربردی دارد و کوشیده است تا ارتباط بیشتری با مسائل و نیازهای زندگی روزمرهی مخاطبان برقرار کند.