تعارض تخصیص و تقیید

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] تعارض تخصیص و تقیید، تنافی میان احتمال دو حالت تخصیص و تقیید در کیفیت خروج یک جزئی از موضوع حکم کلّی را می گویند.
تعارض تخصیص و تقیید، در جایی است که در یک کلام، هم احتمال تخصیص و هم احتمال تقیید وجود داشته باشد، مانند آیه: ﴿اَوْفُوا بِالْعُقُودِ﴾؛ که همه عقود را در بر می گیرد، حال خروج عقد بیع از شمول وجوب وفای به عقد در زمان خیار مجلس، قبل از جدایی دو طرف معامله، مسلّم است، اما بعد از جدایی متبایعین از مجلس عقد، در بقای خیار و خروج بیع از شمول وجوب وفای به عقد، تردید شده است، و این تردید مبتنی است بر این که خروج بیع خیاری از تحت «اَوْفُوا بِالْعُقُودِ» به صورت تخصیص باشد یا تقیید؛ اگر خروج از باب تخصیص باشد، به هنگام شک می توان حکم خیار را استصحاب کرد، و اگر از باب تقیید باشد، باید به اطلاق «اَوْفُوا بِالْعُقُودِ» تمسک کرد.

جمله سازی با تعارض تخصیص و تقیید

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در مباحث مربوط به اصول استنباط، تشخیص دقیق میان تعارض تخصیص و تقیید برای رسیدن به فهم صحیح از دستورات کلی و محدودیت‌های آن‌ها بسیار حیاتی است.

💡 برخی از دانشجویان حقوق با دشواری به بحث‌های پیچیده پیرامون تعارض تخصیص و تقیید در متون قانونی و نحوه اعمال آن‌ها بر قوانین موجود می‌پردازند.

💡 برای حل مسئله تعارض تخصیص و تقیید، متخصصان باید به دقت بررسی کنند که آیا یک قید می‌تواند معنای یک حکم خاص را محدود و محدودتر کند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران