تصمیغ

لغت نامه دهخدا

تصمیغ. [ ت َ ] ( ع مص ) داخل کردن صمغ در چیزی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || صمغ به سر مالیدن تا موی بسته گردد. ( از اقرب الموارد ).