لغت نامه دهخدا
تشویب. [ ت َش ْ ] ( ع مص ) نرم راندن. || دفع کردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ): شوب عنه؛ دافع و نضح عنه فلم یبالغ. ( اقرب الموارد ).
تشویب. [ ت َش ْ ] ( ع مص ) نرم راندن. || دفع کردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ): شوب عنه؛ دافع و نضح عنه فلم یبالغ. ( اقرب الموارد ).