لغت نامه دهخدا
تزابی. [ ت َ ] ( ع مص ) تکبر کردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ). || نوعی از رفتار آهسته با تکبر و ناز. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ): یقال هو یتزابی؛ ای یمشی فی تمدد و بطء. ( اقرب الموارد ).
تزابی. [ ت َ ] ( ع مص ) تکبر کردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ). || نوعی از رفتار آهسته با تکبر و ناز. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ): یقال هو یتزابی؛ ای یمشی فی تمدد و بطء. ( اقرب الموارد ).