لغت نامه دهخدا
ترکیل. [ ت َ ] ( ع مص ) به سمها یا پایها کوفتن. ( تاج المصادر بیهقی ). کوبیدن اسبان زمین را به سمهای خود. ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ). || بمعنی رکل، یعنی با یک پای زدن بر اسب تا تاختن گیرد. ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟