تجبار
لغت نامه دهخدا
تجبار. [ ت َ ] ( ع اِ ) کبر و سرکشی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). غرور. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
کبر و سرکشی. غرور.
تجبار. [ ت َ ] ( ع اِ ) کبر و سرکشی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). غرور. ( ناظم الاطباء ).
کبر و سرکشی. غرور.