تتفیف
لغت نامه دهخدا
تتفیف.[ ت َ ] ( ع مص ) گفتن کسی را تفّاً لک. ( از اقرب الموارد )؛ یعنی پلیدی و دوری باد ترا. ( از قطر المحیط ). گفتن کسی را تفّا لک. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
تتفیف.[ ت َ ] ( ع مص ) گفتن کسی را تفّاً لک. ( از اقرب الموارد )؛ یعنی پلیدی و دوری باد ترا. ( از قطر المحیط ). گفتن کسی را تفّا لک. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).