تتییه
لغت نامه دهخدا
تتییه. [ ت َ ] ( ع مص ) ضایع و سرگردان کردن کسی را. ( از قطر المحیط ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
ضایع و سرگردان کردن کسی را
تتییه. [ ت َ ] ( ع مص ) ضایع و سرگردان کردن کسی را. ( از قطر المحیط ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
ضایع و سرگردان کردن کسی را