تتبیل

لغت نامه دهخدا

تتبیل. [ ت َ ] ( ع مص ) تابل ریختن در دیک. ( اقرب الموارد ) ( از قطر المحیط ). دیگ افزار ریختن در دیگ. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).