لغت نامه دهخدا
تبرکع. [ ت َ ب َ ک ُ ] ( ع مص ) به کون افتادن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). افتادن در حال بیهوشی: «و من ابحنا عِزه ُ تَبرکعا». ( اقرب الموارد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟