تبذار

لغت نامه دهخدا

تبذار. [ ت ِ ] ( ع ص ) بسیارگوی. ( از اقرب الموارد ) ( از قطر المحیط ). بسیارگوی و فاش کننده راز. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).

بسیار گوی بسیار گوی و فاش کننده راز