لغت نامه دهخدا
بیروزج. [ زَ ] ( معرب، اِ ) معرب فیروزه. ( آنندراج ). مأخوذ از پیروزه پارسی و بمعنی آن. ( ناظم الاطباء ). رجوع به پیروزه و فیروزه شود.
بیروزج. [ زَ ] ( معرب، اِ ) معرب فیروزه. ( آنندراج ). مأخوذ از پیروزه پارسی و بمعنی آن. ( ناظم الاطباء ). رجوع به پیروزه و فیروزه شود.