لغت نامه دهخدا
بولامونیون. ( معرب، اِ ) به یونانی، قسمی از مخلصه است وگیاه آن مابین شجر و حشیش. و شاخ آن باریک و پرشعبه. و برگ آن از برگ سداب طولانی تر و بزرگتر و بر اطراف شاخهای آن چیزی مستدیر شبیه به سرو کوچک میباشد و در آن تخمهای سیاه. و بیخ آن شبیه بدرونج سفید ودراز و باصلابت و منبت آن جبال و زمینهای صلب خشن، سنگ لاخهاو مستعمل، برگ و بیخ آن است. ( از تحفه حکیم مؤمن )( از مخزن الادویه ). و رجوع به لکلرک ج 1 ص 286 شود.