بوطلب تصویر معنی بوطلب لغت نامه دهخدا بوطلب. [ طَل َ ] ( اِ مرکب ) نام آهنگی است. رجوع به آهنگ شود. کلمات مرتبط بوسفاح بوالامن بادروژه بادروج بویه والوچیدن
