بهشتن

لغت نامه دهخدا

بهشتن. [ ب ِ هَِ ت َ ] ( مص ) فروگذاشتن. رها کردن. از دست دادن. هشتن. رجوع به هشتن.

فرهنگ فارسی

فرو گذاشتن. رها کردن. از دست دادن. هشتن.