لغت نامه دهخدا
( بنادرة ) بنادرة. [ ب َ دِ رَ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ بُندار. آنکه خرید و فروخت جواهری نموده باشد. || تاجری که متاع را نگه دارد تا بقیمت گران فروشد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
( بنادرة ) بنادرة. [ ب َ دِ رَ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ بُندار. آنکه خرید و فروخت جواهری نموده باشد. || تاجری که متاع را نگه دارد تا بقیمت گران فروشد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
جمع بندار آنکه خرید و فروخت جواهری نموده باشد ٠ یا تاجری که متاع را نگهدارد تا بقیمت گران فروشد ٠