بلفیقی

بلفیقی. [ ب ِل ْ ل ِ ] ( اِخ ) ( 680- 771 هَ. ق. ) محمدبن محمدبن ابراهیم بن الحاج السلمی بلفیقی، مکنی به ابوالبرکات و مشهور به ابن الحاج. قاضی و مورخ و از بزرگان اندلس در حدیث و ادب بوده است. او راست: اسماء الکتب و التعریف بمؤلفیها، الافصاح فیمن عرف بالاندلس بالصلاح، مشتبهات مصطلحات العلوم، العذب الاجاج، شعر من لاشعر له، و سایر تألیفات. ( از الاعلام زرکلی ج 7 ص 269از فهرس الفهارس و جذوةالاقتباس و الدرر الکامنة ).