«بغ بغو» واژهای فارسی است که به صدای خاص کبوتر اشاره دارد و نام آواز این پرنده است. این اصطلاح در متون ادبی و فرهنگهای قدیمی برای توصیف بانگ یا نغمه کبوتر به کار رفته است. «بغ بغو» به صورت صوتی تقلید از صدای طبیعی کبوتر است و نشاندهنده روش نوشتاری برای بیان صداهای حیوانات در زبان فارسی است. شاعران و نویسندگان کلاسیک از این واژه برای خلق تصاویر زیبا و طبیعی در اشعار و داستانها استفاده کردهاند. این صدای مخصوص کبوتر معمولاً آرام و یکنواخت است و با حضور پرنده در محیطهای مختلف شنیده میشود. کاربرد «بغ بغو» تنها به بیان صدا محدود نیست و گاهی در ادبیات برای ایجاد حس صلح، آرامش و زندگی طبیعی به کار میرود. این واژه بیشتر در متون ادبی و توصیفی دیده میشود و در زبان روزمره مردم کمتر استفاده میشود.
بغ بغو
لغت نامه دهخدا
بغبغو. [ ب َ ب َ ] ( اِ صوت ) = بَقبَقَه. نام آواز کبوتر. ( فرهنگ نظام ). بانگ کبوتر.
فرهنگ فارسی
نام آواز کبوتر. بانگ کبوتر.
دانشنامه عمومی
بَغبَغو، از روستاهای بخش مرزداران شهرستان سرخس است و در جنوب شهر سرخس و حاشیه کشف رود قرار دارد. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۸ خانوار و ۳۱۴نفر است. این روستا در حاشیه جاده صالح آباد قرار دارد و تقریبا در ۸۵ کیلومتری مشهد قرار گرفته است.
این روستا نسبتاً قدیمی و با شکل روستای محصور سنتی ایرانی دارای برج و باروهای مخروبه ای است که به چهاربرجی معروف است و نموداری از گذشته با اهمیت و ارزشمند آن می باشد.
میرزا محمدحسین مهندس در سال ۱۳۱۱ هجری قمری در بارهٔ این روستا چنین می گوید: «باغباغو به علی اصغر رئیس تلگرافخانه آذربایجان به ملکیت مرحمت شده، اگر چه چهارسال قبل اقدامی در آبادی آنجا نمود و چهار صد، پانصد تومان هم هزینه کرد، لیکن صورت آبادی نگرفت و بعد از مراجعت خودش از اراضی اقدس، خانوار آنجا متفرق شد و فعلاً چند غلام تلگراف که مستحفظ سیم می باشد در این قلعه ساکنند. »
قدمت این روستا حدوداً بیش از ۸۰۰ سال است. ساکنین این روستا ترک های شاهسون شیرازی هستند و مابقی از مهاجرین سیستانی هستند که به تیره سید کله زابلی مشهورند. [ نیازمند منبع]
مردم این روستا از دام داری و کشاورزی دیم گذران زندگی می نمایند. این روستا درگیر خشکسالی شدید می باشد و مردم به تدریج در حال ترک این منطقه می باشند.
