لغت نامه دهخدا
بضیض.[ ب َ ] ( ع مص ) بَض. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). رجوع به بض در تمام معانی مصدری شود.
بضیض. [ ب َ ] ( ع مص ) اندک اندک روان شدن آب. ( آنندراج ). رفتن آب اندک اندک. ( زوزنی ). تراویدن آب. ( تاج المصادر بیهقی ). بَض ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). رجوع به معانی مصدر مذکور شود.
بضیض. [ ب َ ] ( ع اِ ) آب اندک. ( از اقرب الموارد ).
