بشکونه
مترادفها
بشکند، خرد شود
لغت نامه دهخدا
بشکونه. [ ب ِ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) گل و شکوفه. ( ناظم الاطباء ) و رجوع به بشکوفه و شعوری ج 1 ورق 209 شود. || استفراغ و قی بسیار و مکرر. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به بشکوفه و اشکوفه شود.
بشکند، خرد شود
بشکونه. [ ب ِ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) گل و شکوفه. ( ناظم الاطباء ) و رجوع به بشکوفه و شعوری ج 1 ورق 209 شود. || استفراغ و قی بسیار و مکرر. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به بشکوفه و اشکوفه شود.