بسکیر

واژه «بسکیر» به نوعی پوشش سنتی و پارچه‌ای ویژه در میان زنان برخی مناطق شمال آفریقا، به‌ویژه تونس، گفته می‌شود. این واژه به دستمالی بزرگ، بلند و معمولاً سوزن‌کاری‌شده یا دارای نقش و نگارهای ظریف اطلاق می‌شود که زنان برای پوشاندن بخشی از سر و صورت خود از آن استفاده می‌کردند. بسکیر اغلب به گونه‌ای بسته می‌شد که قسمت چانه و بخش پایینی صورت را در بر گیرد و دو سر آن در پشت سر گره زده شود. این پوشش پس از بسته شدن، به صورت آویزان تا نزدیکی زانو امتداد می‌یافت و ظاهری خاص و متمایز به پوشش زنان می‌بخشید. در برخی موارد، شیوه استفاده از بسکیر به گونه‌ای بود که علاوه بر چانه و پایین صورت، ناحیه زیر چشم‌ها را نیز می‌پوشاند و بخش بیشتری از چهره را از دید حفظ می‌کرد. این پوشش نه تنها کاربردی برای حفظ حجاب و پوشیدگی داشت، بلکه بخشی از فرهنگ، سنت و هویت اجتماعی زنان آن منطقه نیز به شمار می‌رفت. تزئینات، سوزن‌کاری‌ها و شیوه بافت بسکیر گاه نشان‌دهنده ذوق هنری و مهارت‌های دستی زنان بود و ارزش فرهنگی خاصی داشت. امروزه این واژه بیشتر در متون مردم‌شناسی، تاریخی و مطالعات مربوط به پوشاک سنتی دیده می‌شود. بنابراین، معنای این کلمه نوعی دستمال بزرگ، بلند و تزئین‌شده سنتی است که زنان تونسی آن را برای پوشاندن سر، چانه و بخشی از صورت به کار می‌بردند و از عناصر شناخته‌شده پوشش محلی آنان محسوب می‌شد.