لغت نامه دهخدا
بسادست. [ ب َ دَ ] ( اِ مرکب ) بیعانه و پول پیشکی.( ناظم الاطباء ). اعتبار. ( دِمزن ). وعده ای را گویند که در خرید و فروش و اخذ و اعطا داده میشود: بسادست داد؛ یعنی وعده داد. ( شعوری ج 1 ورق 152 ):
ستد و داد مکن هرگز جز دستادست
که بسادست خلاف آرد و صحبت ببرد.ابوشکور ( از شعوری ).
